Drzwi, które ucierpiały tamtej nocy były dzisiaj w poprzednim stanie- tj. stanie przed tym wydarzeniem. W ogóle dziwię się, że drzwi szklane, w które usilnie walono starając się  rozbić  nie ustąpiły torując  tym samym drogę do KFC. Jestem pełen podziwu dla odporności na uderzenia jakimi cechują się szyby takich drzwi. Weszliśmy do KFC zamawiając longerki i pepsi. Zająwszy miejsce zaczęliśmy rozmawiać na temat egzaminów, wymarłych kultur, nadchodzących wydarzeń ( koncerty, zjazdy znajomych itd. ) oraz literatury. Alvarro jest godnym i ciekawym rozmówcą, który nie dopuszcza nikogo do głosu, co sam mogę przyznać – irytuje na potęgę. Oględnie ten rok obfituje w różnorodne koncerty i wydarzenia. Warto chociażby wyliczyć sam Woodstock, Aelo Tour 2010, czy Festiwal muzyki rockowej w Czerwonaku. Nie biorę oczywiście pod uwagę imprez u Kudłacza i Bogusia. Podejrzewam, że będą równie godne jak te ubiegłoroczne. Czas szybko mijał. Tym razem pobyt na dworcu był w miarę bezpieczny. Po 20 minutach znaleźliśmy się na dworcu głównym. Trafiliśmy tam na krótko przed przyjazdem autobusu.

Początek naszych dywagacji tyczył się tematów przyziemnych i w gruncie rzeczy banalnych. Po dłuższym czasie wchodziliśmy na głębsze tematy, w których każdy miał coś do powiedzenia. Włączyło się także na odtwarzaczu  Aerosmith  i Guns n’ Roses. Po dłuższej chwili zrobiło mi się przyjemnie. Nie kontrolowałem się niestety kosztując więcej adwokata niż powinienem. Miałem się o tym wkrótce przekonać. Robiło się coraz weselej i przyjemniej. Szkoda, że nie było tu nikogo ze starej ekipy mając na myśli Piotra” Porkera” z jego dziewczyną, Rafała „ Kudłacza” i przebywającego w tamtej chwili w Rozbracie Alvarra. Rozkręcił by się kącik filozoficzny. Zawsze w takim gronie rozwijamy długie, zawiłe dyskusje związane z tematami ludzkiej egzystencji. Przed północą zwróciliśmy uwagę na totalny nieporządek jaki zostawiliśmy. Na podłodze leżały różne śmieci i okruszki po chipsach, zaś powietrze zrobiło się odrobinę za gęste od dymu papierosowego. Warunkiem imprezowania w tym właśnie miejscu było przede wszystkim utrzymanie mieszkania w jakimś sensownym porządku. Wzięliśmy się za porządki. Każdy był czymś zajęty. Okna zostały otwarte w celu wywietrzenia. Nie mogliśmy użyć odkurzacza, bo skończyło by się to interwencją wnerwionych sąsiadów. Trwała przecież cisza nocna. Dywan wysprzątało się miotłą. Było  bardziej toporniej, ale daliśmy radę. Po upływie dwudziestu minut doprowadziliśmy dom do takiego stanu w jakim go zastaliśmy. Głowa zaczęła mnie uporczywie boleć. Postanowiliśmy zakończyć już sjestę. Na zegarze wybijała północ. W parku rozdzieliliśmy się. W ten oto sposób każdy poszedł w swoją stronę. Zaznaczę pewien fakt – następnego dnia z południa miałem autobus do Poznania.

Zgrzeszyłem. To przez tych panikarzy. No nic. Żyje się dalej. Po egzaminie z historii czekał mnie egzamin z łaciny. Ciężej. Trzymałem się ładny kawałek od siejących panikę. Nie mógł mi się udzielić nastrój. Łacina była ciężka, ale mimo tego do napisania. Po egzaminach mieliśmy jeszcze zajęcia z kulturoznawstwa. Humor mi się poprawił, gdyż nie było aż tak ciężko. Po zajęciach każdy przeżywał początek sesji. Studenci żyli nią. Po wykładach wziąłem kierunek na półwiejską. Właśnie w drodze do Browaru otrzymałem telefon od Mateusza, który jak się później okazało czekał już w browarze. Miałem świadomość tego, że wieczorem mięliśmy spotkać się z międzychodzką ekipą u Marcina w chacie. Do przyjazdu autobusu mięliśmy jeszcze z półtora godziny. Łaziliśmy więc po sklepach by zabić czas. Przez drzwi szklane jednego ze sklepów zauważyłem jakieś ciuchy. Nic mi nie szkodziło, aby obczaić. Myślałem sobie- kto wie. Może mi się coś spodoba i przybywając tu za kolejnym razem zakupię jakiś ciuch. Wchodząc do wnętrza wraz z Mateuszem przeglądałem bojówki. Jakimś cudem mieli na stanie markowe rangersy. To mnie cieszyło. Jedynym mi znanym punktem ich nabycia był internetowy rockmetalshop. Cena była jednak porównywalna. Kwadrans później opuściliśmy sklep by szwędać się w dalszym ciągu po Browarze.  Moją uwagę przykuła szklana ściana działowa. Czemu ? Zza niej słychać było znajomy głos. Przystanąwszy z Mateuszem nadsłuchiwałem. Nieprawdopodobne….rozpoznałem głos niejakiego Alvarra- Bartłomieja filozofa. Czekaliśmy aż ujawni się jego postać. Był w obecności jakieś dziewczyny. Jak się później okazało było to jego dobra znajoma z roku. Zdziwił się jak tylko nas zobaczył. Miał zamiar spędzić noc z soboty na niedzielę na Rozbracie. Chwilę gadaliśmy na temat sesji i egzaminów. Nie obyło się oczywiście bez wzmianki na temat yerba mate, która pobudziła go do tego stopnia, że miał siły i ochoty do przygotowania się na wykłady i zaliczenia. Wkrótce się rozdzieliliśmy. Wraz z koleżanką poszli do znajomych, zaś my zmierzać zaczęliśmy w kierunku dworca głównego. Czekała nas jeszcze impreza i pobyt na uczelni dnia następnego.

Mam nadzieję, że grecy zagrają kawałki z albumu „ Sanctus  Diavolos”  bądź  „ Genesis”. Chętnie usłyszałbym na żywo „ Under The name of a Legion” , „ Nemecic”, „ Keravnos Kyvernitos”. Bilety na gig o dziwo nie przekraczać będą 40 zł. „ Cudownie . Słuchałem z namaszczeniem płyty „ Theogonia”.  Błądząc dwa tygodnie temu po Poznaniu natrafiłem na jakiś sklep muzyczny, którego drzwi szklane cieszyły się obecnością przywieszonego plakatu reklamującego „Aelo Tour 2010”. Z zakupem najnowszego albumu zaczekam za do kwietnia. Album „ Aelo” postaram się nabyć w Empiku. Dlaczego tam i właśnie w kwietniu, skoro płyta ujrzeć ma światło dzienne 15 lutego ? Właśnie w Empiku pojawi się Sakis Tolis wraz ze swoim bratem Themisem oraz pozostałymi frontmanami  legendarnego Rotting Christ. Mam cichą nadzieje, że dopcham się do Sakisa w celu podpisania świeżo nabytej płyty . Podpisany album nabierze wartości kultowej. Pozostawało mi coraz mniej czasu do wyjścia. Dopiłem kawę, coś zjadłem i zacząłem szykować się do wyjścia.

Niestety wiecznie melancholijny Tomek popełnił samobójstwo w wigilię ’99. Pozostawił po sobie jednak ślad w umysłach tych wszystkich, którzy namiętnie wsłuchiwali się w jego audycję. W necie znajdują się jednak jakieś zapisy z audycji. Właśnie muzyka Closterkeller stanowiła tło do tego co czytałem na stronie jemu poświęconej. Co więcej Anja Orthodox  przyjaźniła się dłuższy czas z Tomkiem Beksińskim . Następnego dna idąc do pracy zauważyłem, że drzwi szklane są ubrudzone sprayem.  Właścicielka sklepu bardzo się wnerwiła . Momentalnie zgłosiła to na policję. Nie minęło zbyt dużo czasu, by sprawcy zostali ujęci.  Nałożona może im być grzywna za niszczenie mienia,  bądź też odpowiedzą za wandalizm. Przez cudzą głupotę moja praca polegała na czyszczeniu tych drzwi. Ogólnie szklane drzwi dosyć sprawnie się czyści. Nie było większych problemów ze zmyciem. Zajęło mi to około pół godziny. Zmarzłem na kość. Coś mi mówi, iż byli to ci sami, którzy kupowali tutaj alkohol wczorajszego wieczoru.